Rooksignalen

hoofdstuk 1

Avond. Ik zit een beetje dromerig voor me uit te kijken in de tuin. Aan de blauwe hemel ontdek ik opeens een roze vlekje, en nog één, en nog één… Van rechts naar links trekt een stoet wolkjes langs mijn ogen. Een gefluisterde boodschap van een verliefd indiaantje: “Schatje, ik mis je.” punt “Wanneer kunnen we weer afspreken?” punt “Ik wil met jou een regendansje doen.” punt “Morgenochtend in het maisveld bij de vogelverschrikker?” punt “Daar is ruimte om te dansen” punt “Als de zon een uur aan de hemel staat ben ik daar en wacht, vol verlangen naar jouw warme armen en je koele lippen.” punt “Kusjes en knuffels van mij.” einde

Ik voel me een beetje schuldig dat ik afgeluisterd heb, maar het was wel een lieve boodschap, het lijkt me een leuk indiaantje en ik hoop dat het andere indiaantje morgenochtend op tijd bij de vogelverschrikker is.

De rooksignalen blijven best lang zichtbaar, dus ik lees alles nog eens na en zie dan opeens nóg een stoet wolkjes, onder in beeld. Als ik goed kijk schrik ik. Het is de vader van het indiaantje die zijn kind waarschuwt dat kind het niet in het hoofd moet halen afspraakjes te maken met iemand van de andere kant van het maisveld… 

Wordt vervolgd